بنابر مطالعات دانشمندان دانشگاه چارلز استوارت از کوئینزلند استرالیا، مقدار سرعت تایپ هر فرد روی صفحه کلید کامپیوتر نشان می‌دهد که آیا او به علایم اولیه بیماری پارکینسون مبتلاست یا خیر. در واقع محققان با توجه به مدت زمان فشردن کلید روی صفحه کلید می‌توانند وجود احتمالی لرزش دست را مشخص کنند. سه ‌چهارم افراد مبتلا به پارکینسون، حداقل ۶ سال زودتر از تشخیص این بیماری، دچار لرزش دست می‌شوند.   به گزارش سایک نیوز و به نقل از طبنا (خبرگزاری سلامت)، محققان دانشگاه چارلز استوارت با مقایسه سرعت تایپ در افرادی که دچار اختلال حرکتی بودند با افرادی که چنین اختلالی نداشتند، به مدت ۹ ماه، به این نتیجه رسیدند که آنها در آینده به پارکینسون مبتلا خواهد شد و ۸۰ درصد موارد را هم به درستی تشخیص داده بودند. بنابه گفته محققان، با تشخیص زودهنگام و درمان دارویی می‌توان پیشرفت این بیماری را کند کرد. از هر ۳۵۰ نفر در بریتانیا یک نفر و همچنین یک میلیون آمریکایی به پارکینسون مبتلا هستند. پارکینسون بیماری عصب‌شناختی پیشرونده است و در آن سلول‌های مغزی مربوط به حرکت، صدمه می‌بینند. در نتیجه، این بیماری موجب سفتی ماهیچه‌ها، کندی حرکت، لرزش، اختلال خواب، خستگی مزمن، پایین آمدن کیفیت زندگی و در نهایت معلولیت شدید در فرد مبتلا می‌شود. درحال حاضر پارکینسون درمانی ندارد و پیشرفت آن را به هیچ طریقی نمی‌توان متوقف کرد و فقط زمانی که به موقع تشخیص داده شود می توان با دارو روند آن را کند کرد. محققان استرالیا در تلاش‌اند با استفاده از این تحقیق و نتایج به‌دست آمده، ابزاری برای تشخیص زودهنگام پارکینسون تولید کنند. در بررسی‌هایی هم که اخیرا نتایج آن اعلام شد، مشخص شده اضطراب و استرس در محل کار می‌تواند مردها را در معرض ابتلا به پارکینسون قرار دهد. بنابر بررسی بیش از ۲ میلیون نفر معلوم شد، مردهایی که دارای مشاغل پرفشار هستند، پس از مدتی نمی‌توانند لرزش‌های دست‌شان را کنترل کنند. از طرفی زن‌ها وقتی سعی می‌کنند در حرفه و شغل‌شان بسیار مسلط شوند و آن را همه جانبه کنترل کنند، احتمال ابتلا به پارکینسون را در خود افزایش می‌دهند. ترشح کورتیزول، هورمون استرس، در کنار عوامل ژنتیکی می‌تواند احتمال پارکینسون را به شدت بالا ببرد. بنابراین تولید ابزاری که بتواند این احتمال را سال‌ها قبل از بروز به خوبی نشان دهد، برای افراد بسیاری مفید خواهد بود.

سایک نیوز

  نتایج یک تحقیق نشان می‌دهد که آلودگی هوا به “هوش شناختی” افراد آسیب وارد می کند. “هوش شناختی” به هوش طبیعیِ افراد یا حیوانات مربوط به مغز اشاره دارد که به عملکرد بیولوژیکی لازم برای انجام یک فعالیت هوشمندانه کمک می کند.     به گزارش سایک نیوز و به نقل از ایسنا، بررسی‌ها حاکی از آن است که قرار گرفتن در معرض آلودگی هوا می‌تواند تاثیرات مخربی را بر هوش شناختی افراد داشته باشد. همچنین متخصصان بر این باروند که تاثیر منفی آلودگی هوا با افزایش سن بیشتر شده و تاثیر آن در مردانی با میزان تحصیلات پایین شدیدتر است. گروهی از متخصصان چینی و آمریکایی برای مدت چهار سال مهارت‌های زبانی و ریاضی ۲۰ هزار نفر را در چین مورد ارزیابی قرار دادند. به گفته آنها نتایج بدست آمده می‌تواند تمام جهان را در برگیرد چرا که بیش از ۹۱ درصد جمعیت جهان در معرض آلودگی هوا قرار دارند. آلودگی هوا که قاتل نامرئی شناخته می‌شود سالانه مرگ حدود هفت میلیون انسان را در جهان به دنبال دارد. محققان مشاهده کردند تاثیر آلودگی هوا بر نتایج تست‌های زبانی به خصوص با افزایش سن و در مردانی با میزان تحصیلات پایین، عمیق‌تر است. همچنین آلودگی هوا خطر بیماری‌های پیش‌رونده از قبیل آلزایمر و دیگر اشکال زوال عقلی را افزایش می‌دهد

سایک نیوز

  یک روان شناس گفت: هر قدر شخصیت پدر برای فرزندان به ویژه پسرها محبوب باشد، میزان همانندسازی پسر‌ها با پدر‌ها بیشتر می‌شود.   به گزارش سایک نیوز و به نقل از بهداشت نیوز: سهیلا علیپور روان شناس و مشاور کودک اظهار کرد: رابطه میان پسرها و پدرها در چارچوب وظایف مسئولیت های پدران خانواده تحلیل می شود. وی با بیان اینکه متاسفانه پدران نمی دانند چگونه باید با پسران خود رفتار کنند، گفت: بسیاری از آسیب های پسران در جامعه به رفتار پدران با آن ها برمی گردد. علیپور ادامه داد: پسرها از هر گونه ارتباط آمرانه، غریبانه، متکبرانه، خصمانه و تنبیه گرانه با پدرها گریزانند و دوست دارند همیشه پدر را در حالتی آرام و به دور از اضطراب، دغدغه و عجله ببینند و فرصت گفت و شنود راحت و بیان راز دل با آنان را صمیمانه، صریح و در عین حال با احترام داشته باشند. وی با بیان اینکه پسر ها دوست دارند که پدرها به دور از بی حوصلگی، عصبانیت و با صبوری و متانت و زبانی گیرا به مسائل فکری آنان پاسخ گویند، افزود: اغلب پسرها می خواهند با پدرانشان درباره برداشت های فرهنگی و تحلیل های اجتماعی و سیاسی شان با سعه صدر و آرامش کامل مشورت کنند. علیپور عنوان کرد: در رابطه مطلوب پدرها و پسرهای سعادتمند به جای تحقیر و تهدید، تکریم و تشویق و همچنین به جای اضطراب و ناامنی، فضایی آکنده از آرامش و امنیت خاطر حاکم است؛ به جای فرمانروایی و فرمانبرداری، احساسی از صمیمیت متقابل و به جای رابطه خشک، اقتدار عاطفی، رفتار اخلاقی، مردانگی، گذشت و صبوری به چشم می خورد. این روان شناس با بیان اینکه زیبایی و شکوه رابطه پدرها و پسرها باید به گونه ای باشد که مادرها همواره تایید کننده آن باشند، ادامه داد: در سایه برقراری چنین ارتباط پایدار و دوست داشتنی است که کانون خانواده از هر گونه تعارض و دوگانگی احساسی به دور می ماند. علیپور تشریح کرد: هر قدر شخصیت پدر برای فرزندان به ویژه پسرها، محبوب و مطلوب باشد میزان همانندسازی پسرها با پدرها بیشتر می شود و به نظرها و راهنمایی های پدران بیشتر توجه می کنند. 

سایک نیوز

دلیل بدبینی چیست؟

یکشنبه, 21 مرداد 1397 04:11

  آیا شما نیمه خالی لیوان را می‌بینید یا نیمه پر؟ چرا برخی افراد همیشه نیمه خالی لیوان را می‌بینند و در مواقع تصمیم گیری به همه اتفاقات با بدبینی می‌نگرند؟ اکنون دانشمندان علوم اعصاب “ام.آی.تی”(MIT) دریافته‌اند که کدام ناحیه مغز ممکن است باعث بدبینی افراد شود.   به گزارش سایک نیوز و به نقل از ایسنا، چندین سال است که محققان ام.آی.تی در حال بررسی علوم اعصاب تصمیم گیری هستند. محققان در مطالعات پیشین بر این باور بودند که “تصمیمات هزینه-فایده”(cost-benefit decisions)، به یک مدار مغزی که از قشر پیش‌پیشانی به یک خوشه‌ای خاص از نورون‌های واقع در “جسم مخطط”(striatum) متصل می‌شود، مرتبط می‌باشد اما بعدها محققان با آزمایشات بسیار دریافتند که این طور نبوده است. جسم مخطط یا استریاتوم یا نئواستریاتوم یکی از بخش‌های زیرقشری مغزجلویی است. این ناحیه، ورودی اصلی از عقده‌های قاعده‌ای است. خود جسم مخطط ورودی‌ها را از قشر مغز دریافت می‌کند. در نخستی سانان از جمله انسان، یک نوار ماده سفید به نام کپسول داخلی جسم مخطط را به دو بخش پوسته و هسته دم دار تقسیم می‌کند. در این تحقیق جدید محققان بر روی ناحیه‌ای از مغز که در آن بدبینی در فرایند تصمیم گیری تاثیر می‌گذارد، متمرکز شده بودند. محققان در این مطالعه “هسته دم دار” (caudate nucleus) را مورد بررسی قرار دادند. هسته دم‌دار یکی از عقده‌های قاعده‌ای مغز است. هسته‌های قاعده‌ای از پنج هسته زیرقشری مغز تشکیل شده‌اند. هسته پوتامن، هسته دم دار، توده سیاه، ساب تالامیک و گوی رنگ پریده. این هسته با پوتامن، گلوبوس پالیدوس، تالاموس، توده سیاه و هسته ساب تالامیک در ارتباط بوده و در انجام حرکات موثر می‌باشد. آنها آزمایشات خود را بر روی میمون‌های “ماکاک”(macaque) انجام دادند و نخست هسته دم‌دار حیوانات را با یک جریان الکتریکی کوچک تحریک کردند. در گام دوم حیوانات را در موقعیت تصمیم گیری قرار دادند. محققان برای آنها یک نوشیدنی را به عنوان پاداش قرار دادند. نتایج آزمایشات غافلگیرکننده بود زیرا محققان دریافتند با تحریک هسته دم دار، حیوانات از برداشتن پاداش اجتناب کرده این درحالیست که پیش از تحریک هسته دم دار آنها اجتناب نمی‌کردند. اساسا این تحقیق نشان داد که تصمیم گیری بدبینانه به طور بالقوه می‌تواند به یک هسته غیرفعال مرتبط باشد. “آن گری بیل”(Ann Graybiel) نویسنده ارشد این مطالعه گفت: اکنون تمرکز خود را برای یافتن دلیل این پدیده در انسان متمرکز کرده‌ایم تا دریابیم آیا فعالیت غیرطبیعی در هسته دمدار می‌تواند علت تصمیم گیری از روی بدبینی در افراد مبتلا به اضطراب و افسردگی باشد یا خیر. اگر نتایج این مطالعات مثبت باشد می‌تواند به پزشکان در توسعه یک درمان مناسب برای افراد مبتلا به اضطراب، افسردگی و یا مبتلا به اختلالات روانپزشکی حاد کمک کنند تا احساسات منفی افراد را نسبت به جهان تغییر دهند. این مطالعه در مجله “Neuron” منتشر شد. 

منبع : سایک نیوز

  آیا واقعا فرزند شما چنین مشکلی دارد یا این تنها یک ویژگی رفتاری است که در اصطلاح به آن شیطنت گفته می‌شود. حالا وقت آن است که نگاه دقیق‌تری به این مشکل بیندازید تا از سوءتفاهم درباره فرزندتان پیشگیری کنید.   به گزارش سایک نیوز و به نقل از بهداشت نیوز : تازه وارد مهمانی شده‌اید که کوچولوی‌تان شروع می‌کند از سر و کله میزبان بالا رفتن. یک جا بند نمی‌شود و مدام وسط حرف دیگران می‌پرد. یکی از مهمانان به کنایه‌ به شما می‌گوید باید فرزندتان را نزد روانپزشک ببرید چون احتمالا بیش‌فعال است. اما آیا واقعا فرزند شما چنین مشکلی دارد یا این تنها یک ویژگی رفتاری است که در اصطلاح به آن شیطنت گفته می‌شود. حالا وقت آن است که نگاه دقیق‌تری به این مشکل بیندازید تا از سوءتفاهم درباره فرزندتان پیشگیری کنید. بیش‌فعالی چیست؟ این اختلال یکی از اختلالات شایع و در عین حال با تشخیص سخت برای پزشکان است. اختلال بیش‌فعالی بیماری پیچیده‌ای است و اغلب تشخیص داده نمی‌شود. درباره کودکی که با چنین اختلالی تشخیص داده می‌شود ۳ علامت را نباید از یاد ببرید که شامل پرتحرکی، کمبود توجه و تمرکز و در نهایت اعمال تکانه‌ای (کارهای ناگهانی و غیرقابل پیش‌بینی) است. زمانی که پزشک بتواند جزئیات لازم را از والدین و مدرسه به دست آورد می‌توان معیارهای لازم را در نظر گرفت. علائم اختلال بیش‌فعالی- کم‌توجهی باید در بیشتر از یک مکان دیده شود مثلا خانه و مدرسه و البته اینکه برای چند ماه این علائم بروز کند. داشتن ۶ علامت یا بیشتر از علائم اختلال کم‌توجهی یا بیش‌فعالی که باید دست‌کم ۶ ماه وجود داشته باشد تا بتوان گفت کودک بیش‌فعال است. فرق کودک بیش‌فعال با شیطان چیست؟ علائم بیش فعالی تعدادی از علائم مربوط به بیش‌فعالی و اختلال توجه و تمرکز شامل موارد زیر است: کودک غالبا با دست‌هایش بازی می‌کند و در جایش می‌لولد. کودک معمولا کلاس را ترک می‌کند. غالبا می‌دود یا می‌پرد. اغلب بازی یا فعالیت‌هایش پر سر و صداست. به نظر می‌رسد کودک همیشه در حال حرکت است. زیاد صحبت می‌کند. از توجه به جزئیات ناتوان است. اغلب قادر به پیگیری دستورات یا اتمام کارها نیست. اغلب وسایل خود را گم می‌کند. ممکن است کودک شما بیش‌فعال باشد برای کودکی با اختلال بیش‌فعالی- کم‌توجهی انجام برخی رفتارها ممکن است سخت‌تر باشد حال بهتر است این سؤال‌ها را از خودتان بپرسید: آیا زمانی که از کودک‌تان می‌خواهید کاری انجام دهد مشکلی در شنیدن دارد؟ آیا او نسبت به دیگر کودکان سریع‌تر هیجان‌زده می‌شود؟ آیا خانه شما در زمان غذاخوردن، به خواب رفتن، ‌شستن دندان‌ها و دیگر کارها به میدان جنگ بدل می‌شود؟ آیا معلم شما نسبت به رفتار کودک شما در مدرسه نگران است؟ او زود تمرکزش را از دست می‌دهد و فراموش‌کار است؟ این بچه‌ها مغزشان متفاوت است اختلال بیش‌فعالی- کم‌توجهی یک بیماری عصبی-رفتاری است با ۲ مولفه: بیش‌فعالی و بی‌توجهی یا نداشتن تمرکز٫ برخی از این کودکان به صورت واضح فعالیت زیادی دارند و برخی هم توانایی تمرکز ندارند اما بیشتر آنها هر دو مشکل را با هم دارند. این بچه‌ها مغز ماشین فراری را دارند اما با ترمز‌ دوچرخه. ذهن آنها در حال مسابقه است اما نمی‌توانند در زمان لازم سرعت‌شان را کم کنند. اسکن‌های متعدد نشان می‌دهد بخشی از مغز کودک دچار اختلال که به کنترل رفتار کمک می‌کند، موجب تمرکز می‌شود و آنچه نیاز به انجام آن دارد را طبقه‌بندی می‌کند، کمی کوچک‌تر است. علاوه بر این انتقال‌دهنده‌های عصبی شیمیایی مغز مانند سروتونین، دوپامین و نوراپی‌نفرین که پیام را از یک قسمت مغز به قسمت دیگر می‌فرستند در آنها دچار کمبود است بنابراین برای مثال اگر معلم یک آموزش ۵ مرحله‌ای به کودک بدهد، او ممکن است تنها بتواند ۲ مرحله اول را انجام دهد و توالی کارهای بعدی را از دست بدهد. دلیل بیش‌فعالی معلوم نیست بیشتر مطالعات نشان می‌دهد اختلال بیش‌فعالی موروثی است. اما در سال‌های اخیر تحقیقات از ارتباط این اختلال با مواد سمی محیطی مانند بیس‌فنول A و فتالات(مهم‌ترین مواد در تولید مواد آرایشی، پلاستیک، پرده حمام) و همین‌طور حشره‌کش‌ها خبر می‌دهد. این علم بسیار جدید است و تحقیقات همچنان باید ادامه پیدا کند. کودکان نسبت به مواد سمی محیط حساس هستند و باید نسبت به مواجهه آنها با این مواد دقت شود. چندین دلیل دیگر برای ابتلای کودک به اختلال بیش‌فعالی می‌توان در نظر گرفت که از جمله‌ می‌توان به ژنتیک، آسیب کوچک مغزی در زمان تولد یا حتی استرس و نگرانی دوران بارداری اشاره کرد. چطور تشخیص بدهیم در اختلال بیش‌فعالی- کم‌توجهی معدل سنی می‌تواند از ۲ یا ۳ سالگی باشد. در ۲ سالگی پزشکان به دنبال یافتن علائم هستند و هرچه زودتر این نقص تشخیص داده شود زودتر می‌توان مداخله کرد. اما در اغلب موارد تا زمانی که کودک به سن مدرسه نرسیده که نیاز به توجه و نشستن طولانی مدت داشته باشد، این اختلال قابل تشخیص نیست. بچه‌های باهوشی که نشانه‌های ضعیفی دارند ممکن است سال‌ها علائم را داشته باشند تا دوره آموزشی مدرسه که باید برنامه منظم،‌ چند منظوره و مدیریت زمان انجام دهند و اینجاست که دچار مشکل می‌شوند. دختران فرق دارند پسران سه برابر دختران در معرض این اختلال هستند و به طور معمول دختران ۵ سال بعد از پسران تشخیص داده می‌شوند. دختران بی‌نظم و ساکت کمتر به چشم می‌آیند حتی اگر اختلال‌شان به اندازه پسران باشد. بی‌توجهی و نادیده گرفتن موضوعات پیرامون از علائم اختلال در دختران مبتلا به بیش‌فعالی است. در پسران به جای آن انجام و بروز حرکات و رفتارهای متفاوت و غیرمنطقی بدون انگیزه قبلی و برنامه عاری از فکر انتظار می‌رود. در دوران دبستان دخترانی با اختلال بیش‌فعالی، کودکانی کم‌دقت یا بی‌دقت هستند، همچنین در آموختن مهارت‌های آموزشی و حل مسائل ضعیف بوده و به جزئیات و موضوعات محیط پیرامون خود توجه ندارند، کمتر توجه می‌کنند و با تمام کردن کارها مشکل دارند اما آنها معمولا پرخاشگر نیستند. دختران قرار نیست کیف مدرسه‌شان را در زمین بازی جا بگذارند یا دفتر مشق‌شان کثیف باشد. تشخیص سخت است هیچ آزمایشی وجود ندارد که با انجام آن بتوان گفت کودک دچار بیش‌فعالی است. اما اغلب پزشکان با تاریخچه خانوادگی، جزئیات پرسش‌هایی که انجام می‌دهند و بررسی رفتار کودکان و میزان اهمیت آن براساس سن و سال او سعی می‌کنند تشخیص صحیح را داشته باشند. با صحبت کردن با کودک، والدین و معلمان و اگر لازم باشد مادربزرگ و پدربزرگ و اقوام پزشکان می‌توانند تعیین کنند علائم با توجه به سن کودک متناسب است یا مشکل جدی وجود دارد. آنها باید عواملی مانند عصبانیت، اختلال یادگیری،‌ افسردگی، طلاق یا بیماری یکی از اعضای خانواده را هم در نظر بگیرند. درمان دارویی برای کدام بچه‌ها لازم است؟ دارودرمانی به همراه روان‌درمانی و تغییراتی که در زندگی روزانه کودک ایجاد می‌شود می‌تواند شرایط را بهبود دهد. داروها زمانی که با رفتار درمانی همراه شوند می‌توانند پرخاشگری و بی‌توجهی کودک را به میزان زیادی بهبود دهند. دارودرمانی زمانی پیشنهاد می‌شود که تعداد علائم کودک براساس سنش مشخص شود و تنها زمانی از دارو استفاده می‌شود که کودک واقعا نیاز داشته باشد. در کودکانی که علائم متوسط تا شدید این اختلال را دارند دارودرمانی کمک‌کننده است. در علائم خفیف‌تر معمولا از مشاوره درمانی استفاده می‌شود. اما دارویی که برای یک کودک کارساز بوده است نمی‌تواند برای دیگری هم همان نتیجه را داشته باشد. به همین دلیل پزشکان نظارت زیادی بر کودک دارند تا بتوانند ترکیب مناسب را پیدا کنند. مشخص نیست چرا اما کودکانی که در یک سن خاص دارویی را تحمل نمی‌کنند ممکن است چند سال بعد به خوبی به همان دارو جواب می‌دهند. 

منبع : سایک نیوز